De maand die achter ons ligt, was voor Sociëteit Quintessence een bijzonder vruchtbare periode. Op initiatief van het bestuur werd een buitengewone avond belegd, gewijd aan een onderwerp dat menig lid na aan het hart ligt: de vraag hoe de reizende mens — en in het bijzonder de reizende mens die prijs stelt op kwaliteit, discretie en gezelschap van gelijkgestemden — zich verhoudt tot de toenemende regulering van toeristische activiteiten in ons land en daarbuiten.
De Spreker en Zijn Betoog
Als gastspreker had het bestuur ditmaal uitgenodigd de heer mr. drs. F.J. Verhoeven, oud-ambtenaar bij het ministerie van Economische Zaken en thans verbonden aan een adviesbureau dat zich toelegt op vergunningsvraagstukken in de vrijetijdssector. De heer Verhoeven, wiens reputatie als helder denker ons reeds langer bekend was, betrad de zaal met een bescheidenheid die zijn verdiensten niet deed vermoeden.
Hij opende zijn betoog met de stelling — en de secretaris tekent hierbij aan dat dit een weergave van de spreker betreft, geen oordeel van de sociëteit — dat de Nederlandse overheid, gedreven door handhavingswensen en Europese richtlijnen, de afgelopen jaren een steeds fijnmaziger net van regels heeft gespannen rondom georganiseerde reisactiviteiten. Wie als besloten gezelschap een meerdaagse excursie organiseert, zo betoogde hij, doet er goed aan zich te vergewissen van de geldende verplichtingen. Hij verwees daartoe met nadruk naar de informatie van de Rijksoverheid, waar vergunningen en regelgeving voor reisorganisatoren overzichtelijk worden toegelicht, en adviseerde zijn gehoor met klem dit naslagwerk niet te veronachtzamen.
De leden luisterden aandachtig, en de discussie die volgde was, naar het oordeel van de secretaris, van een kwaliteit die men slechts zelden aantreft. Verscheidene leden wezen op de spanning tussen enerzijds de wens tot informele organisatie — het besloten karakter immers is de kern van onze sociëteit — en anderzijds de juridische werkelijkheid die ook beslotenheid niet vrijwaart van aansprakelijkheid.
De Tafel en het Ceremonieel
Na afloop van de lezing, en nadat de gebruikelijke ronde van vragen was afgesloten met het beleefd maar beslist ingrijpen van de voorzitter, begaf het gezelschap zich naar de eetzaal, alwaar de tafel gedekt stond op de wijze die onze leden sedert jaar en dag verwachten. De kelk voor de aperitief stond reeds gevuld, de plaatskaartjes waren met de vertrouwde kalligrafische hand beschreven, en de menukaart — gedrukt op het roomwitte papier dat de huisdrukker ons gelukkig nog steeds levert — kondigde drie gangen aan, waaronder een wildgerecht dat de keuken met bijzondere zorg had bereid.
Het is de gewoonte van de secretaris om op deze plaats enkele woorden te wijden aan het verloop van het diner, zonder evenwel in te gaan op hetgeen aan tafel werd besproken. De gesprekken die tijdens een besloten diner gevoerd worden, behoren tot de sfeer van het vertrouwelijke, en de kroniek houdt zich strikt aan het beginsel dat uit besloten vergaderingen en tafelgesprekken niet wordt geciteerd. Volstaan zij met de mededeling dat de sfeer uitstekend was, de wijn welgekozen, en dat menig lid de zaal verliet met de voldane uitdrukking die goede conversatie en goede keuken gezamenlijk teweegbrengen.
De Kwestie van het Jongere Lidmaatschap
Het was de heer Verhoeven zelf die, nog voor het dessert, een opmerking plaatste die de secretaris niet onvermeld wil laten. Hij merkte op dat hij, als buitenstaander, getroffen was door de gemiddelde leeftijd van het gezelschap — een opmerking die met goed humeur werd ontvangen, doch die een thema aansneed dat het bestuur reeds geruime tijd bezighoudt.
De ballotage van Sociëteit Quintessence is, naar het oordeel van het bestuur, een waarborg voor kwaliteit en niet een middel tot uitsluiting. Desniettemin valt niet te ontkennen dat de procedure — waarbij een kandidaat-lid door twee bestaande leden dient te worden voorgedragen, waarna een vertrouwelijke stemming plaatsvindt — een zekere drempel opwerpt voor jongere gegadigden die de sociëteit wellicht niet van nabij kennen. Het bestuur heeft derhalve besloten, en dit is een mededeling die wél voor publicatie vatbaar is, een werkgroep in het leven te roepen die de introductiewijze van nieuwe leden zal heroverwegen, zonder dat daarbij het beginsel van de ballotage zelf ter discussie wordt gesteld.
De secretaris spreekt de hoop uit dat deze werkgroep haar bevindingen voor het einde van het lopende seizoen aan het bestuur zal presenteren, zodat tijdig maatregelen kunnen worden getroffen die de continuïteit van de sociëteit ten goede komen.
Tot Slot
De avond rond de lezing van de heer Verhoeven mag, ook naar het oordeel van hen die doorgaans niet gemakkelijk tevreden zijn, geslaagd worden genoemd. Zij heeft bewezen dat onderwerpen van regelgeving en praktische organisatie, mits behandeld door een bekwame spreker en omgeven door de gebruikelijke plechtigheden van onze tafel, allerminst misstaan binnen de muren van Quintessence. De secretaris dankt de spreker nogmaals, langs deze weg, voor zijn heldere en stimulerende bijdrage.